tag:blogger.com,1999:blog-11887350179098284182011-07-07T16:46:07.251-07:00Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.comBlogger171100tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-75525701143579510892009-11-10T20:46:00.000-08:002009-11-10T21:06:26.498-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />လာမယ့္ ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္ေန႔မွာ "Study in Europe" ပညာေရးေဟာေျပာပြဲတခုရွိတယ္။ ဒိန္းမတ္၊ ဖင္လန္၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီ၊ ဟန္ေဂရီ၊ အိုင္ယာလန္၊ အီတလီ၊ နယ္သာလန္၊ ပိုလန္၊ စပိန္၊ ဆြီဒင္၊ ဆြစ္ဇာလန္ နဲ႔ ျဗိတိန္ ႏုိင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြ၊ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡေတြ၊ သံရံုးတာဝန္ရွိသူေတြက ေဟာေျပာမွာျဖစ္တယ္။ ဥေရာပမွာ ပညာဆည္းပူးဖို႔ စိတ္ဝင္စားသူေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိေစႏိုင္တဲ့ ပြဲတခုပါ။<br /><br />ေန႔စြဲ း ၅ရက္၊ ၁၂လ၊ ၂၀၀၉ခုႏွစ္<br />အခ်ိန္ း ၁၀း၀၀ - ၅း၀၀ နာရီ<br />ေနရာ း Hilton Hotel Singapore<br /> 581 Orchard Road<br /> (take bus no. 7, 36, 77, 105, 106, 111, 123, 132, 174, 502 alight at Royal Thai Embassy)<br /><br /><a title="View Study in Europe 2009 flyer on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/22365845/Study-in-Europe-2009-flyer" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Study in Europe 2009 flyer</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_320027586990660" name="doc_320027586990660" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=22365845&access_key=key-16o05cajg8c4abaxsbqb&page=1&version=1&viewMode=list"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <param name="mode" value="list"> <embed src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=22365845&access_key=key-16o05cajg8c4abaxsbqb&page=1&version=1&viewMode=list" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_320027586990660_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" mode="list" height="500" width="100%"></embed> </object><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><a title="View Study in Europe on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/22365396/Study-in-Europe" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Study in Europe</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_27052293437408" name="doc_27052293437408" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=22365396&access_key=key-2coifyiz04dooonerkbf&page=1&version=1&viewMode=list"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <param name="mode" value="list"> <embed src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=22365396&access_key=key-2coifyiz04dooonerkbf&page=1&version=1&viewMode=list" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_27052293437408_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" mode="list" height="500" width="100%"></embed> </object><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-7552570114357951089?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-61779510399801129012009-07-18T05:32:00.000-07:002009-07-18T22:51:50.857-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/?action=view&current=12.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/12.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-6177951039980112901?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-29313063220747875542009-06-29T12:19:00.000-07:002009-07-17T06:02:32.511-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/?action=view&current=1986247-Shwedagon-pagoda-in-Yangoon.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/1986247-Shwedagon-pagoda-in-Yangoon.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><br /><br />မိုင္ေထာင္ခ်ီေဝး၊ ဒီခရီးမယ္<br />ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔၊ ဘဝရထား<br />ခုတ္ေမာင္းေနသူ၊ ရည္မွန္းခ်က္တို႔<br />အဆံုးသတ္ဝယ္၊ ေနာက္ဆံုးဘူတာ<br />ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့၊ ဆိပ္ကမ္းျမိဳ႕ေလးကိုသာ… ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-2931306322074787554?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-90756494434658936142009-06-25T12:05:00.000-07:002009-06-25T12:10:03.309-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br />Thomas ယႏၱရားၾကီးရပ္ေနတာ ၅လနီးနီးေတာင္ရွိျပီ။ ၁လခြဲ၊ ၂လေလာက္ ခရီးလြန္ျပီး၊ ျပန္ေရးဖို႔စဥ္းစားေနတာေတာ့ၾကာပါျပီ။ လူကခပ္ပ်င္းပ်င္းရွိတာေရာ အပိုယူထားတဲ့ အတန္းခ်ိန္ေတြေၾကာင့္ပါ မေရးျဖစ္တာ။ ဒီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ လာမဲ့ ”mid semester test” အတြက္ ျပင္ဆင္တုန္း လြမ္းသလိုလိုျဖစ္လာတာနဲ႔ ဒီကဗ်ာေလးေရးျဖစ္ခဲ့တယ္…<br /><br /><br />သံုးႏွစ္ၾကာေညာင္းခဲ့ေပမဲ့<br />အရွဳံးနဲ႔သာ ေဟာင္းႏြမ္းသြားခဲ့။<br /><br />သထံုလမ္းက အတိတ္ေတြ<br />အခုတေလာ အဆိပ္ေတြျပန္တက္။<br /><br />အနမ္းပန္းေတြ ေျခြခြင့္မရတဲ့ဒီလူ<br />အလြမ္းမ်ားစြာနဲ႔ ေဆြးေနေလရဲ႕။<br /><br />အင္းယားေျမက အေတြးေတြ<br />အေဝးလူရဲ႕ အေဆြးကိုေဖးကူေနဆဲပါ။<br /><br />ျမတ္ႏိုးမွဳအရိုးခံသက္သက္နဲ႔ <br />(တဘဝစာ) ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရသူအဖို႔<br />အိပ္မက္ေတြထဲမွာ အခါခါျပိဳလဲ။<br /><br />ျပဳစားတတ္တဲ့ ေမွာ္ဆရာမေလးေရ…<br />ဒဏ္ရာေတြကို ကုစားေပးျပီး<br />ေပ်ာ္စရာေတြကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးလွည့္ပါ။<br /><br />ဆက္ေလွ်ာက္ရမဲ့ ဘဝတေကြ႕မွာ<br />မင္းအခ်စ္ေတြကို မရသေရြ႕ေတာ့…<br />ဒီအေမွာင္ထဲက ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေသးလို႔ပါ။<br /><br />မေရရာတဲ့ ဘဝမွာ (မင္းအတြက္) <br />ေသခ်ာတဲ့ ေနရာတခု ရွိေနဆဲ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-9075649443465893614?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-82404476403492632052009-02-12T09:40:00.000-08:002009-02-12T09:56:12.652-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span> <br /> <br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/?action=view&current=26485403_f12c2424cf.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/26485403_f12c2424cf.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a> <br /> <br /> <br />ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ရက္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၉၄ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္မွာ ကမာၻမွာျမန္မာလို႔ ေမာ္ၾကြားႏိုင္ေအာင္၊ ေနမဝင္အင္ပါယာၾကီးက ဒူးေထာက္ခဲ့ရေအာင္၊ ကမာၻေျမပံုေပၚမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ တဖန္ျပန္လည္ေပၚေပါက္လာေအာင္ အသက္နဲ႔ရင္းျပီး ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရဲ႕ ဖခင္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ ပထမဆံုးဗမာ့တပ္မေတာ္ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့သူျဖစ္ျပီး၊ ”ရရင္ရ မရရင္ခ်” ဆိုတဲ့မူကိုဆြဲကိုင္ျပီး အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕၊ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တို႔ကို အဆင့္ဆင့္ေတာ္လွန္ရင္း လြပ္လပ္ေရးမရခင္ လပိုင္းမွ်အလိုမွာ မသမာသူလူတစုရဲ႕လုပ္ၾကံျခင္္းခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕အသက္ဟာ ၃၃ႏွစ္သာရွိပါေသးတယ္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ ေစာခဲ့ေပမဲ့ သူ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အရာေတြဟာ ယေန႔အခ်ိန္ထိိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံသားတိုင္းအတြက္ ရပ္တန္႔မသြားတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ျဖစ္ေပၚေနတုန္းပါ။ ဒါေပမဲ့ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဆိုလိုခ်င္တဲ့ လြတ္လပ္ေရး နဲ႔ ႏိုင္ငံ့အဆင့္အတန္းဟာ ဒီေန႔အခ်ိန္ထိ ျပည္သူေတြလက္ထဲ ေရာက္ရွိမလာေသးတာပါပဲ။ ဒါ့အျပင္ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ ေပ်ာက္ပ်က္ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕အခန္းက႑ဟာ တျဖည္းျဖည္း ေမွးမွိန္လို႔လာေနပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာေတာင္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ရက္ကို ဘာမွန္းမသိတဲ့သူေတြ ရွိေနပါတယ္။ ေနာင္လာေနာက္သားေတြဆို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆိုတာ ဘယ္သူလဲလို႔ေမးလာၾကမွာကို ေတြးပူမိပါတယ္ဗ်ာ… <br /> <br /><span id="fullpost"> <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kaVPsXtecs0&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kaVPsXtecs0&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br /> <br /><center><p style="visibility:visible;"><embed src="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mp3player.swf?myid=18337499&path=2009/02/12" quality="high" wmode="transparent" flashvars="mycolor=C6D9E2&mycolor2=FAFAFA&mycolor3=333333&autoplay=false&rand=0&f=4&vol=100&pat=0&grad=false" width="270" height="310" name="myflashfetish" salign="TL" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" border="0" style="visibility:visible;width:270px;height:310px;" /><br><a href="http://www.myflashfetish.com/playlist/18337499" target="_blank"><img src="http://assets.myflashfetish.com/images/get-tracks.gif" title="Get Music Tracks!" style="border-style:none;" alt="Music"></a><a href="http://www.mixpod.com" target="_blank"><img src="http://assets.myflashfetish.com/images/make-own.gif" title="Create A Playlist!" style="border-style:none;" alt="Playlist"></a><br /><a href="http://mixpod.com">Music Playlist</a> at <a href="http://mixpod.com">MixPod.com</a></p></center><img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" border=0 width=0 height=0 src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bT*xJmx*PTEyMzUxNTIzODU1OTMmcHQ9MTIzNTE1MjQwMDE3MSZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MSZ*PSZvPTVhZGJkNjY3YzA1MTQwMWNiNzA2ZTY*YTY*M2UyNmYw.gif" /> <br /> <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-8240447640349263205?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-14712925638726734212009-02-07T04:45:00.000-08:002009-02-07T05:28:34.410-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />ဒီ"Fairy Tale"ဆိုတာက မေလးရွားႏိုင္ငံဖြား တရုတ္လူမ်ိဳးအဆိုေတာ္ Michael Wong (Guang Liang) ရဲ႕ နာမည္ၾကီး “Tong Hua” သီခ်င္းကို အဂၤလိပ္လိုဘာသာျပန္ျပီး ဆိုထားတာပါ။ အဆိုေတာ္ကေတာ့ ဗီယက္နမ္လူမ်ိဳး Christine Nguyen ပါ။ ဒီသီခ်င္းကိုပဲ Rဇာနည္ကလည္း “ကိုယ့္အနားရွိေစခ်င္”ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ျမန္မာလိုသီဆိုထားပါတယ္။ အေဆြးသမားတေယာက္အတြက္ေတာ့ မူရင္းသီခ်င္းစာသားေရာ သံစဥ္ကပါ သူ႔ရဲ႕အလြမ္းအေဆြးဓာတ္ခံကို ႏွဳိးဆြေနသလိုပါပဲ။ တရုတ္လိုနားမလည္တဲ့သူေတြ မူရင္းအဓိပၸာယ္အတိုင္း ခံစားႏိုင္တာေပါ့ဗ်ာ။ :)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Z-P8F5xTxtw&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Z-P8F5xTxtw&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><span id="fullpost"><br />ဒီဟာကသီခ်င္းစာသားပါ။<br /><br />Forgot how long it's been<br />since I last heard you<br />telling me 'bout your fav'rite story<br />thought for a long time,<br />began to worry.<br />Is it me who did something wrong?<br /><br />You cried and said to me<br />that fairytales are all just lies.<br />I couldn't be your fairytale prince.<br />but you don't understand<br />since you gave me your hands<br />stars in my sky began to shine.<br /><br />I'm willing to change into<br />The angel in those fairy tales<br />Just turn my arms into wings and hold you near.<br />You must believe, believe that we will be like a fairytale,<br />ending with happiness and love.<br /><br />You cried and said to me<br />that fairytales are all just lies.<br />I couldn't be your fairytale prince.<br />but you don't understand<br />since you gave me your hands<br />stars in my sky began to shine.<br /><br />I want to be your fantasy<br />The angel that you used to love.<br />Just turn my arms into wings and hold you near.<br />You must believe, believe that we will be like a fairytale,<br />ending with happiness and love.<br /><br />I wish to be your fantasy.<br />The angel that you used to love.<br />Just turn my arms into wings and hold you near.<br />You must believe, believe that we will be like a fairytale,<br />ending with happiness and love.<br /><br />MP3 version ကို download လုပ္ခ်င္တဲ့သူေတြ <a href="http://www.mediafire.com/download.php?yuzqqmtotzz">ဒီမွာ</a> လုပ္္လို႔ရပါတယ္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-1471292563872673421?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-49823369039361649842009-01-10T18:47:00.000-08:002009-01-11T04:16:36.854-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/?action=view&current=esisttot.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Miscellaneous/th_esisttot.jpg" border="0" alt="Photobucket" ></a><br /><br /><br />ေရႊျမိဳ႕ေတာ္က ပ်ိဳးတဲ့မီး<br />ျခေသၤ့ကၽြန္းထိ ကူးခဲ့ျပီ။<br />ဒီဇင္ဘာမိုးသည္းေပမဲ့<br />ႏွလံုးသားမွာ ကၽြမ္းခဲ့ျပီ။<br /><br />ေရႊလေရာင္ သာေသာ္ျငား<br />မိုးတိမ္အျပည့္ ဖုံးခဲ့ၿပီ။<br />ရင္ထဲမွာ နာေသာ္ျငား<br />ေအာင့္အီးၿပီးေတာ့ ၿပံဳးခဲ့ၿပီ။<br /><br /><br /><br />***ဒီကဗ်ာရဲ႕ဒုတိယအပိုဒ္က ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း <a href="http://mylifesailboat.blogspot.com/">ေမာင္Harry</a> ထပ္မံျဖည့္စြက္ေပးထားတာပါ။ အသံုးျပဳခြင့္ျပဳတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။***<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-4982336903936164984?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-38250890631295111792008-12-24T20:42:00.000-08:002008-12-24T20:47:30.902-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />တစ္ေန႕တြင္ ေမာင္ညိဳသည္ ရဲစခန္းသုိ႕ ဖုန္းဆက္လိုက္သည္။<br />"ဟဲလို ရဲစခန္းက ပါလားခင္ဗ်ာ .. ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နီးခ်င္း အေၾကာင္းကို<br />တိုင္ခ်င္လို႕ပါ .. သူ႕အိမ္ရဲ႕ ထင္းစင္ထဲမွာ ေဆးေျခာက္ေတြ ဖြက္ထားတယ္<br />ခင္ဗ်"<br /><br />"အခုလို သတင္းေပးတာ ေက်းဇူး အမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္" ရဲစခန္းမွ ျပန္ေျပာသည္။<br /><br />ေနာက္ေန႕တြင္ ေမာင္ညိဳ၏ ေဘးအိမ္သို႕ ရဲမ်ား ေရာက္လာသည္။ ရဲမ်ားက<br />ထင္းစင္ရွိရာသုိ႕ သြားကာ ထင္းစမ်ားကို တစ္စခ်င္းကို ေပါက္ဆိန္ျဖင့္ ခြဲကာ<br />ရွာေဖြ ၾကေတာ့သည္။ သုိ႕ေသာ္ ေဆးေျခာက္မ်ားကို မေတြ႕ေခ်။<br /><br />ရဲမ်ား ျပန္သြားျပီးေနာက္ ေမာင္ညိဳသည္ သူ၏ အိမ္နီးခ်င္း ေမာင္စိမ္း<br />ဆီသုိ႕ ဖုန္းဆက္လိုက္သည္။<br /><br />"ေဟ့ေကာင္ ခုနက ရဲေတြ လာျပီး ထင္းေတြ ခြဲသြားလား"<br /><br />"ေအး ခြဲသြားတယ္ကြ"<br /><br />"ေအး .. ေကာင္းတယ္ .. အဲ့ဒါဆိုရင္ မင္းအလွည့္ .. ရဲေတြ ဆီကို<br />ဖုန္းေခၚလိုက္.. ငါ့အိမ္က ဥယ်ာဥ္ ေျမဆြဖို႕ လိုေနတယ္" <br /><span id="fullpost"><br />********************************************************************************************************************<br /><br />လင္မယားႏွစ္ေယာက္တြင္ သားေလးေယာက္ရွိသည္။ ထူးဆန္းသည္မွာ<br />အၾကီးသံုးေယာက္မွာ ဆံပင္နီနီ၊ အသားလတ္လတ္၊ အရပ္ျမင့္ျမင့္ျဖစ္သည္။<br />အငယ္ဆံုးမွာ ဆံပင္နက္နက္ႏွင့္ အရပ္ ပုပုျဖစ္သည္။ ဖခင္ျဖစ္သူသည္<br />ေနာက္ဆံုးတြင္ မက်န္းမမာျဖစ္ျပီး ေသလုဆဲဆဲတြင္ ဇနီးျဖစ္သူကို ေသခ်ာ<br />ေမးလိုက္သည္။<br /><br />-အခ်စ္ရယ္ ကိုယ္မေသခင္ ကိုယ့္ကို ရိုးရိုးသားသား ေျပာစမ္းပါ။ အငယ္ဆံုး<br />သားေလးက ကိုယ့္ရဲ႕ ကေလးဆိုတာ။<br /><br />- ဘုရားအဆူဆူကို က်ိန္ျပီး ေျပာရဲပါတယ္။ ရွင့္သားမွ ရွင့္သား အစစ္ပါ။<br />ဟု ဇနီးျဖစ္သူက ျပန္ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />ထိုစကားကို ၾကားျပီးသည္ႏွင့္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ ျပံဳးလွ်က္<br />ကြယ္လြန္သြားသည္။ ထိုအခါ ဇနီးျဖစ္သူက ေရရြတ္ေျပာဆို လိုက္သည္။<br />- ေတာ္ေသးတာေပါ့ ... တျခား သံုးေယာက္ကို ေမးမသြားလို႕..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-3825089063129511179?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-83925442426969870922008-12-23T07:35:00.000-08:002008-12-23T07:44:59.269-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />ဖင္လန္ပုလိပ္မ်ားက ေမာ္ေတာ္ကားသူခုိးတေယာက္ကုိ ျခင္တေကာင္၏ အကူအညီျဖင့္ ဖမ္းဆီးႏုိင္ခဲ့သည္ဟု လက္ခံထားၾကသည္။ ထုိကားသည္ ဇြန္လအတြင္း၌ အခုိးခံရခဲ့ျပီးေနာက္ မ်ားမၾကာမီ ဘူတာရုံတခုအနီးမွ ျပန္လည္ေတြ႔ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />ပုလိပ္ပတၱေရာင္မ်ားက ကားကုိေတြ႔ရွိ၍ စစ္ေဆးၾကည့္ရႈေသာအခါ ေသြး၀ေနေသာျခင္တေကာင္ကုိ သတိျပဳမိရာမွ ေမာ္ေတာ္ကားသူခုိးကုိ ဖမ္းဆီးႏုိင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />၎ျခင္အား DNA ဓါတ္ခြဲခန္းသုိ႔ပုိ႔၍ စုပ္ထားေသာေသြးကုိ စစ္ေဆးေသာအခါ ယခင္က ပုလိပ္မွတ္တမ္း၀င္ ရာဇ၀တ္သားေဟာင္းတဦး၏ ေသြးႏွင့္ထပ္တူျဖစ္ေန၍ ထုိလူအား ဖမ္းဆီးခဲ့ၾကသည္။ စြပ္စြဲခံရေသာပုဂၢိဳလ္ကမူ ထုိကားအား သူ ကားၾကဳံသာစီးမိခဲ့ေၾကာင္း၊ သူမခုိးပါေၾကာင္း ျငင္းဆုိခဲ့သည္။ ပုလိပ္အရာရွိပါလုိမွ စြဲခ်ေရွ႕ေနမ်ားသာလွ်င္ ဤေတြ႔ရွိရေသာအေထာက္အထား မည္မွ်ခုိင္မာသည္ကုိေလ့လာ၍ မသကၤာသူကားသူခုိးအား စြဲခ်က္ခ်ႏုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသြားပါသည္။<br /><br />ဖင္လန္ပုလိပ္မ်ားက အခင္းျဖစ္ပြားရာ ေနရာ၌ရွိသမွ်သဲလြန္စတုိ႔ကုိ အေသးစိတ္ေလ့လာၾကေသာ္လည္း ပုိးမႊားမ်ားမွရရွိေသာ အေထာက္အထားမ်ားျဖင့္ ရာဇ၀တ္မႈမ်ားကုိ ေျဖရွင္းျခင္းနည္းမွာ အသုံးခ်မႈသိပ္မရွိလွေသးေၾကာင္း၊ ပါလုိကလည္း “ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ပုလိပ္ေက်ာင္းတက္တုန္းက ျခင္ေတြဘာေတြကုိ ေလ့လာၾကည့္ရမယ္လုိ႔ မပါခဲ့ပါဘူး။ ျပီးကားတစင္းထဲမွာ ျခင္တေကာင္ရွာဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္လွဘူး။ ရွာႏုိင္ခဲ့တာ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အမႈေတြကုိ ဘယ္ေလာက္အေသးစိတ္ ေလ့လာခဲ့တာကုိ သိႏုိင္ပါတယ္။”ဟု ဂုဏ္ယူစြာ ေျပာၾကားသြားပါသည္။<br /><br />(ေအဖက္ပီ)<br />ဟယ္ဆန္ကီ၊ ဖင္လန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-8392544242696987092?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-59090209394121466502008-12-22T07:33:00.000-08:002008-12-28T05:22:25.598-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />တရံေရာအခါက ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးရွိသတဲ့။ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ ေဘးနားမွာ သက္ေတာ္ေစာင့္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတဲ့ အထဲမွာမွ တစ္ေယာက္ကို သူ႔ရဲ႕အပါးေတာ္ျမဲ အေနနဲ႔ ခန္႔အပ္ထားသတဲ့။ သေဘာက ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ အနားမွာ ထပ္ၾကပ္မကြာ အျမဲေနခြင့္ရသေပါ႔။ ဘယ္သြားသြား၊ ဘယ္လာလာေပါ႔။ သူဟာ ပညာလည္းရွိတယ္၊ ဘုရင္ႀကီးကိုလည္း အၾကံေကာင္း ဉာဏ္ေကာင္းေတြ ေပးတတ္ေတာ့ ရွင္ဘုရင္က သေဘာေတာ္ေခြ႕တာေပါ႔ကြယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘယ္သြားသြား ေခၚသြားသတဲ့။<br /><br />တစ္ေန႔ေတာ့ ရွင္ဘုရင္ ေမြးထားတဲ့ ေခြးဟာ ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ လက္ညိဳးကိုကိုက္လိုက္သတဲ့။ ေနာက္ေန႔ေတြေတာ့ လက္ညိဳးဟာ ေရာင္ကိုင္းၿပီး အနာလည္းအေတာ္ေလး ရင္းလာတယ္။ ဘုရင္ႀကီးက သူ႔ အပါးေတာ္ျမဲကိုေမးတယ္။" ေမာင္မင္း၊ ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ေမြးတဲ့ေခြးက ငါ႔ကို ျပန္ကိုက္တယ္ဆိုေတာ့ ဒါ မေကာင္းတဲ့ အတိတ္နိမိတ္ပဲ မဟုတ္လား" တဲ့။ "ေကာင္းသလား၊ ဆိုးသလား ဆိုတာ ေျပာဖုိ႔ခက္ပါတယ္ အရွင္မင္းႀကီး" လို႔အပါးေတာ္ျမဲက ျပန္ေျဖတယ္။ ေနာက္ေတာ့ လက္ညိဳးရဲ႕ အနာက အေျခအေန အေတာ္ေလးဆိုးလာေတာ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ သူ႔ရဲ႕ လက္ညိဳးကို ျဖတ္ပစ္လိုက္ရတယ္။ "ဟယ္ ငါ႔ကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ လက္ညိဳးေတာ္ ျဖတ္ပစ္လိုက္ရၿပီ။ ဒါ မေကာင္းတဲ့လကၡဏာပဲ၊ ေမာင္မင္း။ ဘယ္လို အဆိုးေတြမ်ား ႀကံဳလာဦးမလဲ မသိဘူး။ ေလွ်ာက္စမ္းပါဦး" လို႔ ဘုရင္ႀကီးက သူ႔ အပါးေတာ္ျမဲကို အၾကံဉာဏ္ေတာင္းသတဲ့။ "ေကာင္းသလား၊ ဆိုးသလား ဆိုတာ ေျပာဖုိ႔ခက္ပါတယ္ အရွင္မင္းႀကီး" လို႔ပဲ အပါးေတာ္ျမဲက ထပ္ေျဖလိုက္တယ္။ လက္ညိဳးေတာ္ ျပတ္လို႔ စိတ္တိုေနရတဲ့ၾကားထဲ ဒီေကာင္က အခုထိ စကားအေကာင္းမေျပာဘူးဆိုၿပီး ဘုရင္ႀကီးက အေတာ္ေလးတင္းသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ အဲ့ဒီ အပါးေတာ္ျမဲကို ေထာင္ခ်ပစ္လိုက္တယ္။<br /><span id="fullpost"><br />တစ္ေန႔ေတာ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ ေတာကစားထြက္သတဲ့။ သမင္ကို သဲႀကီးမဲႀကီး လိုက္ဖုိ႔ပဲ အားသန္ေနေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း လိုက္ရင္းလိုက္ရင္းနဲ႔ပဲ ေတာဖြက္ခံလိုက္ရတယ္။ ေတာထဲမွာ လမ္းေပ်ာက္သြားတယ္။ ဆက္သြားေလ ေတာနက္ေလ ျဖစ္ေနတယ္။ ကံမ်ားဆိုးခ်င္ေတာ့ ေတာထဲမွာ ေနၾကတဲ့ လူ႐ိုင္းေတြဟာ သူ႔ကို ေတြ႕ၿပီး ဖမ္းသြားတယ္။<br /><br />သူတို႔ကေတာ့ ဘုရင္မွန္း ဘယ္သိမွာလဲ။ လူ႐ိုင္းဆိုေတာ့လည္း ဘုရင္ဆိုတာ ဘာေကာင္မွန္းေတာင္ သိမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ ဓေလ့က လူတစ္ေယာက္ေယာက္ ဖမ္းၿပီး နတ္ဘုရားကို ယဇ္ပူေဇာ္ရတယ္။ ယဇ္ပူေဇာ္ဖုိ႔ သတ္မယ္လို႔ ၾကံရြယ္ေနတုန္းမွာပဲ သူတို႔ရဲ႕ အႀကီးအကဲ သတိထားမိသြားတာက ဘုရင္ႀကီးမွာ လက္ညိဳးတစ္ေခ်ာင္းမပါဘူး ဆိုတာပဲ။ အဂၤါမစံုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို<br />ယဇ္ပူေဇာ္ရင္ နတ္ဘုရားက စိတ္တုိလိမ့္မယ္ဆိုၿပီး ဘုရင္ႀကီးကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ ဘုရင္ႀကီး နန္းေတာ္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ သူ႔အပါးေတာ္ျမဲ ေျပာတဲ့ "ေကာင္းသလား၊ ဆိုသလား ေျပာဖုိ႔ခက္ပါတယ္" ဆိုတဲ့ စကားကို သြားသတိရတယ္။ အကယ္၍သာ သူ လက္ညိဳး မျပတ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ ေတာထဲမွာ ယဇ္ပူေဇာ္ခံရလို႔ ေသၿပီေလ။<br /><br />ဒါနဲ႔ ပညာရွိေလး အပါးေတာ္ျမဲကို ျပန္လႊတ္ေပးဖုိ႔ အမိန္႔ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘုရင္ႀကီးက စိတ္လိုက္မာန္ပါ လုပ္မိတဲ့အတြက္ သူ႔ကုိ ေတာင္းပန္စကား ေျပာေတာ့တယ္။ စိတ္မေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ေတာင္းပန္စကားေျပာေနတဲ့ ဘုရင္ႀကီးကို စိတ္တစ္ခ်က္မကြက္ဘဲ "အရွင္မင္းႀကီး အခုလို ဖမ္းထားတာ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးအတြက္ အက်ဳိးယုတ္တဲ့ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဘုရား" လို႔ ေလွ်ာက္တင္လိုက္တယ္။<br /><br />ဒီစကားကို ၾကားရေတာ့ ဘုရင္ႀကီး အေတာ္ေလး အံ့အားသင့္သြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္လို႔လဲ အေတာ္ေလး စဥ္းစားရခက္သြားတယ္။ အပါးေတာ္ျမဲက သူအဖမ္းခံထားရတာ အဆိုးခ်ည္း မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဘာလို႔ ေျပာတာလဲ။<br /><br />ဒီလိုေလ။ အကယ္၍သာ ဘုရင္ႀကီးက အပါးေတာ္ျမဲကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္မထားဘူးဆိုရင္ အခုလို ေတာကစားထြက္ေတာ့ သူလည္း ဘုရင္ႀကီးနဲ႔အတူ ထပ္ၾကပ္မကြာ လိုက္ပါရမွာေပါ႔။ ဘုရင္ႀကီးကို ယဇ္ပူေဇာ္ဖုိ႔ မသင့္ေလ်ာ္ဘူးလို႔ လူ႐ိုင္းေတြက ဆံုးျဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ေခၚၿပီး သတ္မွာပဲ။ ဒါဆို အပါးေတာ္ျမဲ အလွည့္ေလ။ သူသာ ဘုရင္ႀကီးနဲ႔ လိုက္သြားခဲ့ရင္ အသက္ခံရမွာေတာ့<br />မုခ်မေသြပါပဲ။<br /><br />ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ ခင္ဗ်ာ။<br />------------------------------<br />ပံုျပင္ေလးရဲ႕ အႏွစ္သာရ<br /><br />ဒီေလာကမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို ဒါအေကာင္းပဲ၊ ဒါအဆိုးပဲလို႔ တရားေသ သက္မွတ္လို႔ မရေကာင္းပါဘူး။ တခါတေလမွာ အေကာင္းေတြဆိုၿပီး ဆုတ္ကိုင္ထားတဲ့ အရာေတြဟာ ကံၾကမၼာ အလွည့္အေျပာင္းေၾကာင့္ အဆိုးေတြ<br />ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။<br /><br />ကံေကာင္းတာေတြ ႀကံဳလာတုိင္းမွာ ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ခံစားလိုက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အတင္းအက်ပ္ႀကီး ဖက္တြယ္ မထားပါနဲ႔။ အသက္ရွင္ေနတုန္းမွာ ႀကံဳႀကိဳက္ခြင့္ရတဲ့ ဆုလဒ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ခံယူလိုက္ပါ။ အဆိုးေတြ ႀကံဳလာခဲ့ရင္ေကာ။ သိပ္၀မ္းနည္း ပူေဆြးမေနပါနဲ႔။ အျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံေနရတယ္လို႔ ယူဆေနမယ့္အစား ေလာကဓံကို ခံႏုိင္ဖုိ႔ စခန္းသြင္း ေလ့က်င့္ေနတယ္လို႔ မွတ္ယူလိုက္ပါ။ တကယ္တမ္းေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္ႀကီး မဆိုး႐ြားဘူးဆိုတာ သိလာပါလိမ့္မယ္။<br /><br />အဲဒီလို ခံယူႏုိင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ အမ်ားႀကီး ေပါ႔ပါးလြတ္လပ္ေနပါလိမ့္မယ္။<br /><br />လူတစ္ေယာက္ဟာ ၿပီးျပည့္စံုဖုိ႔ဆိုရင္ မိတ္ေဆြစစ္၊ မိတ္ေဆြမွန္ တကယ္လိုအပ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကို နားလည္ေပးမယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ မွ်ေ၀ခံစားမယ္။ ၀မ္းနည္းမႈေတြကို အတူတကြ ေက်ာ္လႊားမယ္။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ကိုယ့္ဘက္က<br />ရပ္တည္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ မိတ္ေဆြစစ္ေတြ တကယ့္ကို လိုအပ္တာေပါ႔။ မိတ္ေဆြစစ္ဆိုတဲ့ အထဲမွာ မိဘ၊ ဆရာသမား၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ခ်စ္သူနဲ႔ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ ေတြ ပါပါတယ္။<br /><br />မိတ္ေဆြစစ္ေတြဟာ အျမဲ မွန္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ သင္ မေမွ်ာ္လင့္လိုက္ပါနဲ႔။ အမွားလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ မွားပါေစေတာ့လို႔ သူတို႔ရည္ရြယ္ခဲ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-5909020939412146650?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-5875430449337295782008-12-10T07:50:00.000-08:002008-12-11T05:35:53.936-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />မဂၢဇင္းတခုက ကဗ်ာေလးပါ။ သေဘာက်လို႔ အားလံုးကိုမွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။ =)<br /><br /><br /><br />ေစ်းဆိုင္မွာ အေၾကြရွားလို႔<br />ေငြအစား အငွားဝင္<br />အမ္းသည့္ ခ်ိဳခ်ဥ္။<br />မလိုခ်င္<br />ျငိဳျငင္ေပါ့ သည္အရွဳပ္။<br />ဝယ္သူကို ဆိုင္ရွင္မငဲ့ေပါင္<br />ရြဲ႕သေယာင္ တမ်ိဳးေျပာင္းတယ္<br />ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ထုပ္။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-587543044933729578?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-67617723604958928832008-12-09T07:10:00.000-08:002008-12-22T07:42:09.380-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=1.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/1.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=2.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/2.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><span id="fullpost"><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=3.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/3.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=4.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/4.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=5.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/5.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=6.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/6.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=7.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/7.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a><br /><br /><a href="http://s516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/?action=view&current=8.jpg" target="_blank"><img src="http://i516.photobucket.com/albums/u323/uncertaintij/Funny%20Black%20and%20White%20Confusion/8.jpg" border="0" alt="Photobucket"></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-6761772360495892883?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-57540520420488532132008-12-08T02:08:00.001-08:002008-12-14T02:20:26.962-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />Forward email ထဲက တခုပါ။ သင့္လက္ကိုင္ဖုန္းက အသက္ကယ္ပစၥည္း သို႕မဟုတ္ ရွင္သန္ရုန္းကန္ႏိုင္ဖြယ္ရာ အေရးေပၚအေထာက္အကူပစၥည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသတဲ့။<br /><br />(၁) အေရးေပၚ အတြက္<br /><br />keypad ကို locked လုပ္ထားရင္ေတာင္ သင့္ လက္ကိုင္ဖုန္းမ်ားဟာ 112 ဆိုတဲ့ နံပါတ္ကို ႏွိပ္လို႕ ရတာ ေတြ႕ရ ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီနံပါတ္ဟာ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ၊ ႏိုင္ငံတကာ အေရးေပၚ ဖုန္းနံပါတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သင္သာ လက္ကိုင္ဖုန္း ဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ့ ဧရိယာထဲမွာ ရွိေနပါေစ၊ ဒီနံပါတ္ကို ႏွိပ္လိုက္တာနဲ႕ သင့္လက္ကိုင္ဖုန္းဟာ အနီးဆံုး ဆက္သြယ္မႈ ကြန္ယက္ကို အလိုအေလ်ာက္ ရွာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ကိုင္ဖုန္းက ခလုတ္မ်ားကို ပိတ္ထားရင္ေတာင္ ဒီနံပါတ္ကိုေတာ့ ႏွိပ္လို႕ ရေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ယံုဘူးလား .. စမ္းၾကည့္..<br /><span id="fullpost"><br />(၂) ကားထဲမွာ ေသာ့ေတြက်န္ခဲ့လား<br /><br />သင့္ကားတံခါးမွာ အေ၀းထိန္းစနစ္ ရွိပါသလား။ တေန႕မွာ အေ၀းထိန္း မဟုတ္ဘဲ လက္နဲ႕ ဖြင့္ရမယ့္ အေန အထား ၾကံဳတတ္ပါတယ္။ ကားေသာ့ကို ကားထဲ ထည့္ခဲ့ၿပီး အပိုေသာ့က အိမ္မွာ က်န္ခဲ့ရင္ လက္ကိုင္ဖုန္း တစ္လံုး ရွိရတာ ဒီလုိအခါ က်ေတာ့ ေကာင္းလုိက္တာ။ အိမ္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ လူရဲ႕ လက္ကိုင္ဖုန္းကို သင့္လက္ကိုင္ဖုန္းကေန ေခၚပါ။ တဖက္က ျပန္ထူးေနရင္ သင့္လက္ကိုင္ဖုန္းကို ကားတံခါးကေန ေျခတလွမ္းအကြာမွာ ထားပါ။ ေနာက္ၿပီး အိမ္ကလူကို ကားေသာ့ဖြင့္တဲ့ ခလုတ္ကို လက္ကိုင္ဖုန္းနားကပ္ၿပီး ႏွိပ္ခိုင္းပါ။ ဟဲဟဲ.. စမး္ၾကည့္ရတာ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ ေပ်ာ္စရာပဲ မဟုတ္လား။ အိမ္ကလူက လာေပးစာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့။ အကြာအေ၀းက အေရး မဟုတ္ပါဘူး။ ေသာ့အပိုက မိုင္တရာ အကြာမွာ ရွိေနပါေစ ခုနက နည္းနဲ႕ သင့္ကား တံခါးကို အလြယ္တကူ ဖြင့္ႏိုင္တာ သင့္လက္ကိုင္ဖုန္းေၾကာင့္ပါ။<br /><br />(၃) ဖြက္ထားတဲ့ အပိုဘကၴရီ<br /><br />သင့္လက္ကိုင္ဖုန္း ဓာတ္အား သိပ္နည္းလာၿပီဆုိပါစို႕။ *3370# ကို ႏွိပ္လိုက္ပါ။ သင့္ လက္ကိုင္ဖုန္းက အေရးေပၚသံုး ခ်န္ထားတဲ့ ဓာတ္အား ကို ျပန္ဖြင့္ေပးၿပီးေနာက္ သင့္လက္ကိုင္ဖုန္းက ဓာတ္အား ထက္၀က္ က်န္ေသးေၾကာင္း ျပပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ သင့္လက္ကိုင္ဖုန္းကို ဓာတ္အား ျပန္ျဖည့္တဲ့အခါမွာ သာမန္နဲ႕ အေရးေပၚသံုး ႏွစ္မ်ိဳးလံုး အတြက္ ဓာတ္အားကို ျပန္ျဖည့္ပါလိမ့္မယ္။ Safety first !!! ပါတဲ့။<br /><br />(၄) အခိုးခံရတဲ့ လက္ကိုင္ဖုန္းကို သူတပါး သံုးလို႕ မရေတာ့ေအာင္ ဘယ္လို ဖ်က္ဆီး ပစ္မလဲ။<br /><br />သင့္ လက္ကိုင္ဖုန္းရဲ႕ နံပါတ္စဥ္ကို သိဖို႕ *#06#ကို ႏွိပ္လိုက္ပါ။ ဂဏန္း ၁၅လံုး (ဆယ့္ငါးလံုး) ေပၚလာပါ လိမ့္မယ္။ အဲဒီ ဂဏန္း ဆယ့္ငါးလံုးဟာ သင့္လက္ကိုင္ဖုန္း (handset) အတြက္ သီးသန္႕ပါ။ ဒီ ဂဏန္းေတြကို ခ်ေရးၿပီး လံုျခံဳ စိတ္ခ်ရတဲ့ တေနရာမွာ သိမ္းထားပါ။ သင့္ဖုနး္ အခိုးခံရတဲ့ အခါမွာ သင္ဟာ ဖုန္း ကုမၸဏီကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ဂဏန္း ဆယ့္ငါးလံုးပါ ကုဒ္ကို ေျပာျပ တိုင္တန္းလုိက္ၿပီး သင့္ လက္ကိုင္ဖုန္းကို ပိတ္ခိုင္း ႏိုင္ပါ တယ္။ တကယ္လို႕ သူခိုးဟာ Sim Card ကို မထုတ္ရေသးမီ သင္သာ တုိင္တန္းႏိုင္မယ္ ဆုိရင္ Sim card ကိုေရာ လက္ကိုင္ဖုန္းကိုပါ disable လုပ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္လို႕ သင့္ဖုန္းထဲက သင့္ဆက္သြယ္မႈ ကြန္ယက္ ထဲက သူေတြ စာရင္းနဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ မ်ားကိုလဲ သူတပါး သိျခင္းမွ ကာကြယ္ ႏိုင္သလို သင့္အေယာင္ ေဆာင္ၿပီး သူတပါးကို သင့္ဖုန္း နံပါတ္နဲ႕ ဆက္သြယ္ျခင္း ကိုပါ ကာကြယ္ ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို႕ သင္ တိုင္တန္း တာ ေနာက္က်လို႕ သူခိုးက ပိုလ်င္သူ ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ သင့္ Simcard ကိုသာ disable လုပ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ၿပီး သင္ ဟာ ဖုန္းနံပါတ္မ်ားကို လက္ကိုင္ဖုန္း ထဲမွာ မွတ္သား တတ္သူ ျဖစ္ပါက သင့္ ဆက္သြယ္မႈ ကြန္ယက္ ကိုေတာ့ သူခိုးက ေကာင္းေကာင္း သိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သင့္နံပါတ္နဲ႕ သူတပါးကို ဖုန္းဆက္ျခင္းေတာ့ မျပဳႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေရးၾကီး ဖုန္းနံပါတ္မ်ားကို Sim Card ထဲမွာသာ မွတ္သား ထားသင့္ ပါတယ္။ ဒီလို ကာကြယ္ ထားႏိုင္ရင္ လက္ကိုင္ဖုန္း ခိုးယူျခင္း ေၾကာင့္ အက်ိဳး မျဖစ္ထြန္းတဲ့ အတြက္ လက္ကိုင္ဖုန္း ခိုးယူမႈမ်ား ေလ်ာ့ပါး လာမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။<br /><br />လက္ကိုင္ဖုန္းတစ္လံုးကို ၀ယ္ထားရၿပီး တန္ေအာင္ အသံုးခ်ႏိုင္ၾကပါေစ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-5754052042048853213?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-88854260983477275322008-12-07T05:50:00.000-08:002008-12-16T09:10:08.929-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />အလွမ္းေဝးေနေပမဲ့<br />ရမ္းေရာ္ကာ ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ။<br />ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့<br />ခ်ိဳျမိန္တဲ့ စကားအတြက္<br />မာေက်ာခက္ထန္တဲ့ ႏွစ္လေတြကို<br />ရယ္ေမာဟန္ေဆာင္ ေက်ာ္ခဲ့တယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-8885426098347727532?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-42133276471649512952008-11-29T06:57:00.000-08:002008-12-14T02:59:25.787-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />ကၽြန္ေတာ့္တို႔ကို Analog Communation System သင္တဲ့ဆရာ ၂ ေယာက္ကေျပာဖူးတယ္။ စာေလ့လာတဲ့အခ်ိန္မွာ Symphony Orchestra Music စတဲ့ Classical Music နားေထာင္ရင္းက်က္မွတ္ရင္<br />ပံုမွန္ထက္ ၁၂% စာပိုရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲ… ဒါေပမဲ့ အရမ္းအိပ္ခ်င္ေနရင္ေတာ့ ၁၀၀% အိပ္ေပ်ာ္တယ္တဲ့။ =P ကၽြန္ေတာ္အခုေလ့လာၾကည့္သေလာက္ ထိေရာက္ပါတယ္။ classic တီးလံုးေတြဟာ ဦးေႏွာက္ကို ၾကည္လင္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Schumann">Robert Schumann</a> ရဲ႕ Traumerei နဲ႔ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Beethoven">Ludwig van Beethoven</a> ရဲ႕ Moonlight Sonata ကိုေအာက္မွာတင္ျပလိုက္ပါတယ္။ အားလံုးလည္း လွပအသက္ဝင္တဲ့တီးလံုးေတြနဲ႔အတူ ထူးခၽြန္စြာေအာင္ျမင္ၾကပါေစ။ =)<br /><span id="fullpost"><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2zzAvc_iHEI&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2zzAvc_iHEI&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vQVeaIHWWck&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/vQVeaIHWWck&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-4213327647164951295?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-80779126045509553542008-11-29T06:30:00.000-08:002008-12-22T09:37:24.498-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းကို <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Germany">Deutschland</a> က ပေရာ္ဖက္ဆာတေယာက္ Seminar လာေပးတယ္။ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Germany">Deutschland</a> ဆိုတာဂ်ာမနီပါ။ တခ်ိဳ႕က ဂ်ာမနီဆိုတာနဲ႔ ဟစ္တလာရဲ႕ နာဇီပါတီကိုေျပးျမင္ေတာ့တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဖက္ဆစ္နာဇီဝါဒီဟာ ဒုတိယကမာၻစစ္နဲ႔အတူ အတိတ္မွာက်န္ခဲ့ပါျပီ။ ထားလိုက္ပါေတာ့။ အခုသူလာေရာက္ေဆြးေႏြးတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ SP ကေက်ာင္းသားေတြ ဒီပလိုမာရျပီးတဲ့အခါ ျမဴးနစ္ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့ အသံုးခ်သိပၸံတကၠသိုလ္ (<a href="http://www.hm.edu">University of Applied Sciences Munich</a>)မွာ လာေရာက္ပညာဆည္းပူးႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းပါ။ ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းလခကလည္း Semester တခုကိုမွ ယူရို ၅၀၀ ပါ။ စကၤာပူေဒၚလာနဲ႔ဆို ၁၀၀၀ ဝန္းက်င္ပါပဲ။ အဲဒီဟာက အခု SP မွာ အစိုးရေထာက္ပံ့ေၾကးရျပီးတဲ့ ပမာဏထက္ေတာင္နည္းေသးတယ္။ အဲဒီပေရာ္ဖက္ဆာက ေျပာတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ကံဆိုးတာတဲ့။ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္အထိ တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္ရတာနဲ႔ ေက်ာင္းလခေပးစရာမလိုဘူး။ ယူရို ၅၀၀က ဒီႏွစ္မွစေကာက္တာဆိုပဲ။ ေနာက္ျပီး public transport အတြက္ semester ticket ေတြက ယူရို ၆၀ ဝန္းက်င္ရိွျပီး ၾကိဳက္သေလာက္စီးႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္သြားတယ္။ ဂ်ာမနီက ကၽြန္ေတာ္ပညာေရးအတြက္ စိတ္ဝင္စားတဲ့ႏိုင္ငံပါ။ ကၽြန္ေတာ္အားက်တဲ့ ဂ်ာမန္ရူပေဗဒပညာရွင္ေတြျဖစ္တဲ့ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Einstein">Einstein</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Heisenberg">Heinsenberg</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Planck">Planck</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Wilhelm_Conrad_R%C3%B6ntgen">Röntgen</a> အစရိွတဲ့သူေတြအပါအဝင္ ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ ၁၀၀ေက်ာ္ရွိတာကိုၾကည့္ရင္ ဂ်ာမနီရဲ႕ပညာေရးေနာက္ခံဟာ သံသဃျဖစ္စရာမရွိပါဘူး။ ဂ်ာမန္အဆင့္ျမင့္ပညာေရးရဲ႕ အေျခခံမူက ”သင္ၾကားျခင္းနဲ႔ သုေတသန ေပါင္းစည္းညီညြတ္ျခင္း” ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕အဓိကျပႆနာက ဘာသာစကားပါ။ ေက်ာင္းေတြမွာဆိုရင္လည္း ဘာသာရပ္အမ်ားစုက ဂ်ာမန္လိုပဲသင္တယ္။ အထူးသျဖင့္ အင္မတန္ထူးခၽြန္တဲ့သူေတြေပါမ်ားတဲ့အတြက္ ဂ်ာမန္ဘာသာနဲ႔သုေတသနစာတမ္းေတြဟာ ပကတိ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရိွပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ဒီလိုနဲ႔ ဒုတိယႏွစ္မွာ ေက်ာင္းမွာပဲ ဂ်ာမန္စာသင္တန္းကိုတက္ခဲ့တယ္။ ပထမအပတ္မွာတင္ ေၾကာ္ျငာဘုတ္မွာကပ္ထားတဲ့ အခ်ိန္စာရင္းလြဲတာ၊ နားလည္မွဳလြဲတာနဲ႔တင္ ၂ရက္ အတန္းလြတ္သြားတယ္။ ေနာက္တပတ္သြားေတာ့ရူးျပီေပါ့။ ဆရာမက ကၽြန္ေတာ္ဒီအတန္းမတက္ေတာ့ဘူးထင္ေနတာတဲ့။ ေနာက္မွ နားလည္မွဳလြဲတာသိျပီး အတန္းေခၚခ်ိန္ကို ခြင့္နဲ႔ေပးလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ အေျခခံေတြကို အနည္းအက်ဥ္းရွင္းျပျပီး စိတ္ဓာတ္မက်ဖို႔ေျပာတယ္။ အတန္းထဲကသူငယ္ခ်င္းေတြလဲေမးလိုက္ေရာ၊ ဟိုက္ရွာလဖတ္… ေနာက္အပတ္ presentation တဲ့။ ေသျပီဆရာ။ နဂိုထဲက presentation အားနည္းပါတယ္ဆိုမွ စတာနဲ႔တိုးတာပဲ။ အားလံုးကလဲ သူ႔အတြဲနဲ႔သူရွိျပီးသားဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းကိုမသိဘူး။ ေနာက္အပတ္က်ေတာ့ တတြဲျပီးတတြဲ presentation ထြက္လုပ္ၾကတယ္။ အဲဒီ ေတာ့မွ presentation က ဘာအေၾကာင္းလဲဆိုတာသိေတာ့တယ္။ ဂ်ာမနီ၊ ဂ်ာမန္ဘာသာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ၾကိဳက္တဲ့အေၾကာင္းကို အဂၤလိပ္လိုပဲေျပာရမွာ။ VW, BMW, Daimler, Audi, Porsche, Mecedes စတဲ့ ဂ်ာမန္ေမာ္ေတာ္ကားေတြအေၾကာင္း၊ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mozart">Mozart</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Beethoven">Beethoven</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bach">Bach</a> အစရွိတဲ့ ဂီတပညာရွင္ေတြအေၾကာင္း၊ တခ်ိဳ႕ကလဲ ဘာလင္တံတိုင္းၾကီးျပိဳက်ျပီး အေရွ႕ဂ်ာမနီနဲ႔ အေနာက္ဂ်ာမနီ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းခဲ့တဲ့သမိုင္းေၾကာင္း စံုလို႔ေပါ့။ အဲဒီမွာေကာင္မေလးတေယာက္က ထြက္မေျပာဘူး။ သေဘာက သူနဲ႔တြဲတဲ့သူငယ္ခ်င္းကပဲ အကုန္ေျပာသြားတာ။ ဒါနဲ႔ဆရာမက ကၽြန္ေတာ္လည္းတြဲဖို႔လူမရွိတာနဲ႔ သူ႔ကိုကၽြန္ေတာ္နဲ႔တြဲျပီးေနာက္အပတ္ ထပ္ေျပာခိုင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကံေကာင္းသြားတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဘာအေၾကာင္းလုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ ဆရာမက Adidas ကဂ်ာမန္ကုမၸဏီ အဲဒီအေၾကာင္းလုပ္ေပါ့တဲ့။ ဒါေပမဲ့ သူနဲ႔ျပန္တိုင္ပင္ၾကည့္ေတာ့ အဲဒါကေဘာင္က်ဥ္းတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဂ်ာမနီကပြဲေတာ္ေတြအေၾကာင္း လုပ္ဖို႔သေဘာတူလိုက္တယ္။ အဲဒီ presentation က ကၽြန္ေတာ္လုပ္ဖူးသမွ်ထဲမွာ အဆင္အေခ်ာဆံုးလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ကအတန္းထဲမွာ စာအလိုက္ႏိုင္ဆံုးလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဂ်ာမန္သဒၵါက အဂၤလိပ္ထက္အဆမ်ားစြာ ပိုရွဳပ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာစာတတ္တဲ့၊ အဂၤလိပ္သဒၵါကို ထဲထဲဝင္ဝင္နားလည္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာေတြဟာ တျခားလူေတြထက္ အားသာခ်က္ရွိပါတယ္။<br /> <br />ကၽြန္ေတာ္အခု ဂ်ာမန္(၁) နာရီ ၆၀ သင္တန္းကို ဂုဏ္ထူးနဲ႔ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါျပီ။ ေနာက္တဆင့္ျဖစ္တဲ့ ဂ်ာမန္(၂)ကိုလည္း ဆက္လက္ေလ့လာေနဆဲပါ။<br /><br /> ၁။ အဂၤလိပ္စာကဲ့သို႔ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/West_Germanic_languages">West Germanic Language</a> မွဆင္းသက္လာျခင္း၊<br /> ၂။ ရုံးသံုး ၇ ႏိုင္ငံအပါအဝင္ ဥေရာပတိုက္မွာ အသံုးအမ်ားဆံုး မိခင္ဘာသာစကား၊<br /> ၃။ အေမရိကန္၊ ဂ်ပန္ျပီး ကမာၻ႕စီးပြားေရးအင္အား တတိယအၾကီးဆံုး၊<br /> ၄။ ဥေရာပတိုက္တြင္ စီးပြားေရးအင္အား အၾကီးဆံုး၊<br /> ၅။ သိပၸံစာတမ္းမ်ားတြင္ ဒုတိယအသံုးအမ်ားဆံုး၊<br /> ၆။ ကမာၻ႕စာအုပ္ေတြရဲ႕ ၁၈% က ဂ်ာမန္ဘာသာနဲ႔ထုတ္ေဝျခင္း၊<br /> ၇။ အဂၤလိပ္၊ ဂ်ပန္ျပီး လူအမ်ားဆံုးေလ့လာေသာႏိုင္ငံျခားဘာသာစကား၊<br /> ၈။ အဆင့္အတန္းျမင့္မားျပီး ေစ်းႏွဳန္းခ်ိဳသာေသာ ပညာေရး၊<br /> ၉။ Classical music ဝါသနာရွင္ေတြအတြက္ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mozart">Mozart</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Beethoven">Beethoven</a> အစရွိသူတို႔ရဲ႕လက္ရာမ်ား၊<br /><br />အစရွိတဲ့အခ်က္ေတြဟာ ဂ်ာမန္ဘာသာကိုေလ့လာသင့္တဲ့အေၾကာင္းျဖစ္သလို၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ေငြေၾကးအခက္အခဲရွိတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ဂ်ာမနီဟာသင့္ေတာ္တဲ့ေနရာတခုပါ။ ဂ်ာမနီအျပင္ ၾသစၾတီးယား၊ ဆြစ္ဇာလန္ စတဲ့ ဂ်ာမန္စကားေျပာအသိုင္းအဝိုင္းေတြရဲ႕ ပညာေရးဟာလည္းအလားတူပါပဲ။<br />ဂ်ာမန္ဘာသာရပ္ကို ပိုင္ႏိုင္ကၽြမ္းက်င္တဲ့သူဟာ ပညာသင္ဆုကို ရရွိႏိုင္ပါတယ္။ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္ခြင့္ရွိတဲ့အတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဂ်ာမန္စာေလ့လာႏိုင္တဲ့၊ ဂ်ာမနီပညာေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြအပါအဝင္၊ ကၽြန္ေတာ္သင္ၾကားျပီးတဲ့ ေန႔စဥ္သံုးစကားလံုးအခ်ိဳ႕ကို မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားက ပညာ၊အေတြ႕အၾကံဳနဲ႔ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို ျပန္လည္အက်ိဳးျပဳႏိုင္ပါေစ။ ။<br /> <br /><br /><a href="http://www.goethe.de/singapore">Goethe Institut Singapur</a><br /><a href="http://www.dw-world.de">Deutsche Welle (DW)</a><br /><a href="http://www.german-grammar.de ">Free Online German Course</a><br /><a href="http://www.dict.cc">German-English, English-German Dictionary</a><br /><a href="http://www.daad.de ">German Academic Exchange Service(DAAD)</a><br /><br /><br /><br />1) Hallo = Hello(informal)<br />2) Guten Tag = Hello(formal)<br />3) Guten Morgen = Good morning<br />4) Guten Abend = Good evening<br />5) Tschüß = Bye(informal)<br />6) Auf Wiedersehen = Good bye(formal)<br />7) Danke = Thanks<br />8) Danke schön = Thanks a lot<br />9) Bitte = Please/ you are welcome<br />10) Die Liebe = The love<br />11) Ich liebe dich. = I love you. <br />12) Entschuldigung = Excuese me<br />13) Es tut mir leid. = I am sorry.<br />14) Wie geht es dir/Ihnen? = How are you(informal/formal)?<br />15) Gut. Danke, und dir/Ihnen? = Fine. Thanks, and you(informal/formal)?<br />16) Wie heißt du/heißen Sie? = How do I address you(informal/formal)?<br />17) Was ist dein/Ihr Name? = What is your(informal/formal) name?<br />18) Wer bist du/sind Sie? = Who are you(informal/formal)?<br />19) Ich heiße… = I´m called…(My name is…)<br />20) Mein Name ist… = My name is…<br />21) Ich bin… = I am…<br />22) Wie alt bist du/Sie? = How old are you(informal/formal)_<br />23) Ich bin … Jahre alt. = I am … years old.<br />24) Woher kommst du/kommen Sie? = Where do you come(informal/formal) from?<br />25) Ich komme aus… = I come from…</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-8077912604550955354?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1188735017909828418.post-74789792298421398062008-11-29T04:45:00.000-08:002008-12-14T03:01:09.446-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ forward email ထဲကတခုပါ။ သေဘာက်လို႔ အားလံုးကိုမွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။ =)<br /><br /><br /><br />င့ါတိုင္းျပည္ေလးမွာ <br />ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္<br />ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ အဂတိ လိုက္စား ၊ မသမာမႈေတြ ရွိေနေပမယ့္<br />ငါတို႕ လူမ်ိဳးေတြက ရိုးသားေဖာ္ေရြတတ္ပါတယ္။<br /><br />ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္<br />ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ ေရမီးစံုေအာင္ ၂၄ နာရီ မလာေပမယ့္<br />လမ္းေဘးက ေရအိုးစင္ေတြမွာ<br />ေရအျပည့္ရိွေနတတ္ပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္<br />ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ ေမာ္ၾကြား ေစာ္ကားမႈေတြ ရွိေနေပမယ့္<br />ငါ့တို႕ လူမ်ိဳးေတြက ရိုက်ိဳးနွိမ္ခ် ဆက္ဆံတတ္ၾကပါတယ္။<br /><br />ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္<br />ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ ငတ္ျပတ္လို႕ စုတ္ျပတ္ေနေပမယ့္<br />ငါတို႕လူမ်ိဳးေတြက အလွဴေရစက္ လက္နဲ႔ မကြာ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။<br /><br />မင္းေျပာျပတက္တဲ့ နိင္ငံၾကီး အေၾကာင္းကို<br />ငါ မက္ေမာပါတယ္။<br /><br />ေရမီးထိန္လင္းစြာနဲ႔ လွပေနတက္တဲ့ ဥယ်ာဥ္ၾကီးေတြ<br />မိုးျပာေရာင္ ေနာက္ခံေအာက္က အေဆာက္အဦးၾကီးေတြ<br />ကေလးက အစ " ဟလို " ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ<br />မင္းေျပာျပတိုင္း ငါမက္ေမာပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္.....အခ်စ္ရယ္<br />ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ ငါ့တိုင္းျပည္ေလးကို ျပန္လာခဲ့ပါေနာ္။<br /><br />၀င္းလက္ျပိဳးျပက္ေနတဲ့ မွန္ခန္းထဲက<br />ကာပူခ်ီနိ ထက္<br />အမိုးအကာမဲ့ သစ္ပင္ေအာက္လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က<br />အၾကမ္းေရ ကုိ ငါပိုမက္ေမာတယ္။<br /><br />မက္ေဒါနယ္နဲ႔ ကိုကာကိုလာကို<br />မင္းေသာက္ေနခ်ိန္မွာ<br />ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔ ဆလက္ရြက္ကို ငါသေဘာက်တယ္။<br /><br />အသားညွပ္ေပါင္မုန္႕ထက္<br />ငါးပိရည္နဲ႔ ထမင္း လူးစားရတာကိို<br />ငါေက်နပ္တယ္။<br /><br />ခ်ဥ္ေပါင္နဲ႔ ၀က္သား မလဲနိင္သလို<br />ဘာဘီက်ဴးကိုလည္း ပုန္းရည္ၾကီးနဲ႔<br />ငါမလဲ နိင္ခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ဒါပါပဲ......အခ်စ္ရယ္<br />ေနာက္ဆံုး ပတ္ဗလိုနီရူဒါ ေျပာသလို ငါကလည္း<br />" ငါ့တိုင္းျပည္က သစ္ျမစ္ေလးေတြကိုေတာင္ ငါခ်စ္တယ္ "။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1188735017909828418-7478979229842139806?l=thomasppl.blogspot.com' alt='' /></div>Thomashttp://www.blogger.com/profile/11384827282270312034noreply@blogger.com0